DRIES LOOPT!

Eind september en begin oktober. De piste is gedaan, en de crossen wachten nog een kleine maand op zich. Dit is een ideaal moment om in de eigen streek deel te nemen aan stratenlopen. Zo liep ik 25 september de massaloop van Izegem. Een wedstrijd van 10km die ik won voor Frederik Van Den Eede. Twee weken later liep ik "Dwars door Geluwe". Het was mijn derde deelname en derde overwinning in deze wedstrijd. Na 2006 en 2007. Het wedstrijdrecord dat ik gevestigd had in 2006 leek nog ver weg, maar het was leuk om met de bloemen naar huis terug te keren. Tweede en derde in de wedstrijd waren Davy Stieperaere en Steven Vandecasteele.

Met de collega's van de militaire ploeg stonden we zaterdag klaar aan de start van Cross de Vidy in Lausanne. De militaire wedstrijd was geïntegreerd in deze burgerwedstrijd. Mijn ambities waren erg laag. Vorige week hield een Angine me van de trainingspistes af. Een irritante hoest houdt me nog steeds in de greep. Uiteindelijk liep ik er na een zwakke wedstrijd naar een 28ste plaats. Dieper kon ik niet gaan.  Ter vergelijking: Benjamin Barbier werd tweede, Gino Van Geyte 11de en Tim Stessens 20ste.
De volgende wedstrijd wordt het Vlaams Kampioenschap 3000m Indoor.

Deze week heb ik twee wedstrijden meegedaan. Het is ideaal om nog wat ritme op te doen, want met de slechte weersomstandigheden was van snelheid nog niet veel in huis gekomen na de Crosscup van Roeselare.
Woensdag was er het militair kampioenschap veldlopen in Schaffen. Daar voelde ik het snelheidstekort enorm. Bij de minste" versnelling had ik het moeilijk en was het harken om mee te kunnen. Ik werd er uiteindelijk vijfde na winnaar Benjamin Barbier, Maarten Van Steen, Tim Stessens en Gino Van Geyte. Een teleurstellend resultaat als je weet dat Tim en Gino aan het bekomen zijn van hun marathonavonturen in Brussel/Eindhoven en Athene.
Zondag heb ik dan deelgenomen aan de kerstcorrida van Deerlijk. 's Middags was het weer verbeterd en maakte de click om toch deel te nemen ondanks het slechte weer. Maar als we naar ginder reden begon het terug hevig te sneeuwen en het stopte niet. Het zorgde ervoor dat de ondergrond van de omloop er natuurlijk héél erg slecht bij lag, maar lopen lukte nog wel. Van bij de start waren we met twee weg. Stijn Fincioen en mezelf. Ik had al vlug door dat Stijn er conditioneel beter bij zat dan mezelf. Maar ik kon toch nog enkele kilometers bij hem blijven omdat ik iets behendiger was in het lopen op de slechte ondergrond. De conditionele factor heeft het toch duidelijk overwonnen. De derde in de wedstrijd was Francies Van Steenbrugghe.

Volgend weekend zou ik graag nog een wedstrijd lopen, maar waar en wanneer zien we nog wel.

Zondag was de jaarlijkse crosscup manche van Roeselare aan de beurt. Het voelde als thuiskomen, want ik heb er jarenlang gewoond. Het was trouwens mijn veertiende deelname op rij. Maar nog geen enkele maal dezelfde omloop. Elk jaar is er wel een kleine of grote verandering. Deze editie was er niet veel veranderd, maar de omloop lag er wel droog en hard bij. In de dertien jaar dat ik ervoor deelgenomen heb was dit nog nooit eerder gebeurd. Nu de wedstrijd zelf: Ik ben gestart rond de 25^ste positie en na een ronde liep ik ca. rond de 30^ste plaats. Daarna bleef het constant tot op het einde van de vierde ronde. Ik naderde dicht op een groepje voor me. Maar dan kreeg ik steken in de rechterzij. Zo moest ik een ronde het tempo laten zakken en een tweetal lopers laten voorbijgaan. De laatste ronde waren de steken voorbij en kon ik het tempo terug opdrijven. Vincent Nothum en Pierre Denays stak ik nog voorbij, maar kwam een zucht te laat om het groepje met Francky Hernould, Benjamin Barbier en Alexander Diaz bij te benen.

Nou ja, het was nog eens een positieve belevenis om in de eigen streek te lopen. De vele supporters stuwen je vooruit. Bedankt aan allen om aan te moedigen.

Op 09/11 was er de cross Air North in Aviano, Italië. Het was weliswaar cross in een andere vorm dan wij gewoon zijn. In de dolomieten hadden ze een extreem parcours uitgestippeld van 5 km. Zo moesten we er 2 doen. Maar de regen van de voorbije dagen had het spekglad gemaakt. Zeker in de afdalingen. Op sommige plaatsen moest je het uiterst voorzichtig aanpakken. Om op de goed beloopbare stukken terug voluit te gaan. Uiteindelijk eindigde er als twaalfde op ca. 1 minuut van Maarten Van Steen die als vijfde en eerste Belg eindigde. Hendrik Szost won als favoriet. Mijn tijd, 37min59sec op 12km verraadt dat het geen normale omloop was. De militaire races zijn gewoonlijk iets extremer dan de normale veldloop, maar dit oversloeg alles.

Vorige zondag stond ik voor het tweede opeenvolgende jaar aan de start van de 20 km van Parijs. Het parcours was identiek gebleven met de pittige start bergop vanaf de Eifeltoren. De eerste 5km zat ik in een groepje van 4. Een Nederlander, Vincent Rousseau ( Hoogst waarschijnlijk een naamgenoot) en Maarten Van Steen. Die eerste 5km legden we af aan een gemiddelde van 3'10" per kilometer (15'50" na 5Km). De volgende 5 km speelde hem af ter hoogte van Bois de Boulogne. Aan ons tijdsinterval (16'20") valt af te lezen dat het relief daar niet vlak is. Enkel Maarten volgde toen nog. De Nederlander en Vincent waren er af gekegeld ondanks het tragere tempo. Van km 11 tot 17 is het langs de Seine lopen. Net daar ben je het meest kwetsbaar voor de wind en was er de pech dat het net die 6 km lang recht tegen de wind in beuken is. Maarten moest er lossen en Vincent Rousseau keerde terug na km 14. Samen met hem liep ik tot aan de Eifeltoren waar de finish was. In de spurt had ik nog wat over en kon hem vlot eraf lopen. Ik kwam aan in een tijd van 1:04'55". Dat is exact 30" sneller  dan vorig jaar, ondanks het nadeel van de wind.

In de maand juli stonden de Nationale kampioenschappen op het programma. Eerst was het de beurt aan het BK 10000m. De temperaturen gingen op die dag, woensdag 7 juli, vlot boven de 30°. Door de warme en zuurstofarme lucht konden die dag geen toptijden verwacht worden. Desondanks stond iedereen paraat op de piste van Luik. Stefan Van Den Broek was de enige die het aandurfde om er meteen in te vliegen. De rest nam de wedstrijd voorzichtiger op en wachtte. Er was dus lang een omvangrijke groep waarbij ik ook zat. Stefan verdroeg de hitte goed en werd niet meer bijgebeend door de grote groep. Ikzelf moest na 9 ronden lossen uit de groep en eindigde uiteindelijk als 8ste Belg.

Anderhalve week later is er het Belgisch kampioenschap voor de rest van de nummers. De 10000m is altijd een aparte datum omdat dit veel tijd in beslag neemt. Op het 'gewone' BK nam ik deel aan de 5000m. Ook op zondag 18 juli was het opnieuw bakken en braden, deze keer op de piste van het Koning Boudewijnstadion in Brussel. Ik verdraag de hitte toch niet zo goed en moest al héél vroeg de rollen lossen om te eindigen als 17de. Van een barslecht resultaat gesproken zeg.

De 21 juli stratenloop van Roeselare wordt stilaan een traditie voor mij. Het is nu reeds de 7de deelname op rij. Deze editie waren we van bij de start met drie op kop. Dieter Vande Walle, Alexander Diaz en mezelf. Er was nog geen ronde voorbij of Alexander begon aan een steekspel. Met vele tussenversnellingen probeerde hij alleen weg te geraken. Maar die tussensprints liggen me wel en kon met enige moeite aanknopen. Dieter was toen redelijk vroeg gelost. Na 11 tussenversnellingen vond Alexander het welletjes en schakelde hij over op een egaal tempo. Maar dit tempo lag hoog. Te hoog voor mij waardoor ik moest lossen. Vandaag heb ik ontdekt dat ik beter in tempowissels kan lopen dan een egaal hoog tempo blijkbaar, strange. Nouja, de waardeverhoudingen klopten wel. Op het BK 10000m was alexander derde en ik achtste. Dus is het normaal dat twee weken nadien er nog steeds een verschil is.

Bij deze zit mijn zomerseizoen erop. Dinsdag 03/08 vertrek ik voor 11 dagen naar Andalusië met mijn vriendin. Daarna is er terug opbouw met vele duurtrainingen.

Zaterdag was er de tweede editie van Dwars door Beveren. Met Beveren wordt de deelgemeente van Roeselare bedoeld. Deze wedstrijd wordt georganiseerd door de brandweer van Roeselare en is voor het goede doel. Mijn vader is lid van het brandweerteam en dat was een extra motivatie om midden in het piste seizoen eens deel te nemen aan de wedstrijd. Het is een wedstrijd van 10,2 km lang over landelijk gelegen asfaltbanen.  In volle piste conditie was het geen enkel probleem om de eerste concurrenten reeds vroeg van me af te schudden. Uiteindelijk won ik de wedstrijd met 1min20sec voorsprong op Didier Verstraete. Filip Van Haecke werd derde.

Op een meeting in Oordegem is mijn besttijd op de 5000m verbeterd van 14:41.36 naar 14:35.38. Een verbetering van 6 seconden. Mijn vorige besttijd was toch reeds 3 jaar oud. Met mijn huidige conditie zou ik er dit jaar graag nog enkele seconden afdoen. Er zit nog progressie in. De laatste 2000m ging het tempo in de wedstrijd beduidend naar beneden. In die twee kilometer stond ik voortdurend in het dilemma: de kop nemen en het tempo (trachten) te verhogen of rekenen op een snelle eindronde om zo veel seconden terug te nemen. Het is de tweede optie geworden omdat ik vreesde dat het goed gevoel rap zou weg zijn eenmaal je de kop neemt. ik hoop verder in het seizoen nog een wedstrijd te vinden waar het tempo strak is tot de eindmeet, om zodoende hopelijk nog enkele seconden eraf te doen.

Woensdag stond er een 1500m op het programma in het Engelse Cosford. Mijn deelname aan dit nummer was een onderdeel van een interland competitie tussen de luchtmachten van verschillende naties. De wedstrijd was geen succes. Ik trachtte er mee te glijden met een Pool. Het tempo was iets te snel voor mij (60sec per baanronde) en kreeg een klopje. Op 300m van het einde haalde een Brit me in. 'k Heb me nog volledig gegeven om er terug voor te geraken, maar tevergeefs. Ik eindigde de wedstrijd als derde in een matige 4:02. De winnaar won in 3:47. dat is toch een verschil van 14 sec. Met de ploeg eindigden we als vijfde

Woensdag was er een stratenloop in de de Zilten. De Zilten dat is een parochie op de grens van Roeselare en Hooglede waar ik al ettelijke kilometers getraind heb. Om dat we toch van een thuiswedstrijd kunnen spreken heb ik midden in het pisteseizoen nog eens de asfaltwedstrijdschoenen aangetrokken. Aan de start stond Koen Naert die op straat toch iets sterker is dan mezelf. Ik wist dat het moeilijk ging zijn en moest gewoon zo lang mogelijk trachten in zijn spoor te blijven. Dat lukte vlot tot in de derde van vier ronden in totaal. Op het einde van de ronde kreeg ik wat krampen door me wat te forceren meen ik. Op dat moment moest ik mijn tempo wat verlagen en ging het terug beter. Derde werd Frederik Colpaert,

De jaarlijkse interclub zit erop. Wij moesten naar Aalter. Terug naar Aalter, want het is reeds enkele jaren op een rij. Ikzelf moest er optreden op 2 nummers: de 800m en de 5000m. Dat is geen logische combinatie, maar met deze combinatie was er het meeste tijd om te recuperen. En die had ik zeker nodig, want de 800m was geen makkie. Van in de start werd erin gevlogen. Na 400m passeerden we in 57sec. De tweede ronde moest ik de eerste twee lopers iets laten begaan om in de laatste 100m wat tijd te verliezen. De laatste rechte blies de wind dan ook pal in het gezicht. Zo kwam ik als 3de aan in 1:57.28.   Voor mij is dat geen slechte tijd, mijn tweede beste persoonlijke chrono zelfs. Ik ben er wel heel erg diep voor moeten gaan. Drie kwartier moest ik terug aandraven op de 5000m en ik voelde meteen dat ik ervoor al eens diep in verzuring was geweest. Steven Dobbelaere probeerde weg te lopen, maar op mijn eigen tempo ben ik ernaar toe gelopen. Op 3,5 ronden van het einde had ik hem eindelijk beet. Vanaf dan was het wat speculeren op de sprint. Het tempo zakte meteen tot een jogtempo. Doorlopen hoefde niet meer want   a) een goede tijd zat er niet meer in   en b) de voorsprong op de derde was groot genoeg. De sprint was geen probleem. De uiteindelijke tijd was 15.23.??. De 13 punten waren binnen, en dat is het belangrijkste. Met de club waren eindigdenwe 7de op 12 deelnemers. We blijven in dezelfde rangorde als de voorgaande jaren.

Nu wordt er eerst wat getraind. De eerstvolgende wedstrijd is een militaire wedstrijd in het Engelse Cosford op 2 juni.

Na het PK heb ik nog twee gelopen op twee pistemeetings.

Op 02/05 te Oordegem: 3000m in 08:37.20
Op 08/05 te Brussel: 1500m in 03:56.83

De koude temperaturen maakten het niet makkelijk om tijden te lopen, maar de chrono op de 1500 mag er al wezen. Natuurlijk is het geen eindstation. Dieper in het seizoen moet er nog een stuk van deze tijd af.

Volgend weekend is het Interclub. Terug een piste meeting dus.

Direct na stage deed ik mee aan het PK 1500m te Kortrijk. De vermoeidheid zat er nog in waardoor een hoog tempo lopen er niet in zat. Enkel de spurt zat goed. Uiteindelijk werd ik nipt derde in een tijd van 04:03.49.  Dat is slechts 1/100ste sneller dan de vierde Thijs Vandermeersch. Een kleiner verschil kon niet meer. Winnaar werd Ruben Vandevelde in een erg knappe 03:54.?? en tweede wert Tom Meire in 04:00.??. Op naar de volgende wedstrijd waar ik wel wat frisser aan de start zal staan.

Van 9 april t.e.m. 22 april had ik er een goede stage opzitten in het Portugese Monte Gordo. Samen met Maarten Van Steen en Tim Casteels hebben we er het komende pisteseizoen voorbereid. De warme temperaturen maakten het ideaal om de snelheidstrainingen af te werken. De trainingen, sfeer, ambiance was OK, dus kunnen we spreken van een geslaagde stage. Alleen enkele dagen langer dan voorzien.

De laatste post op deze blog is reeds een tijdje geleden. Nochtans zat ik de laatste weken niet stil. Anderhalve week na de apocalyps-crosscup van Dour stond het WK CISM op het programma. Dat staat beter bekend als het WK voor militairen. Dit jaar was het welbekende parcours in de Schorre, Oostende het tafereel voor deze internationale wedstrijd. Het was koud en er stond veel wind, maar geen spatje modder te bespeuren. Ik liep er mee in de korte cross. Ik liep er bijna de ganse wedstrijd samen met Maarten van Steen. Enkel de laatste honderden meters moest ik hem laten gaan bij een versnelling van hem. Zo eindigde ik 40ste. Geen slecht resultaat. In het ploegenklassement werden we 8ste op de 16 landen. Daar zorgden de goeie prestatie van Benjamin Barbier (15ste), Maarten van Steen (37ste), mezelf (40ste) en Ricardo Longerich (42ste).

De volgende wedstrijden had ik minder succes. 3 dagen na het WK liep ik terug de korte cross op dezelfde omloop. Weliswaar in veel warmere omstandigheden en een ronde korter (slechts 3000m). De wedstrijd begon slecht: na 3m was mijn schoen afgelopen. Hij was er vlug terug in, maar intussen zit je halverwege het pak. En in de korte cross is het dan al afgelopen. Het was onmogelijk om echt in te halen door de smalle pasages. En als je moeite doet, zit je achteraf vol met krabbels op je kuiten en spikes in je voeten e.d. Daar had ik geen plezier meer in en heb de wedstrijd vroegtijdig gestaakt.

De derde en tot nu toe laatste wedstrijd was de halve marathon van Sluis. Daar was ik goed gestart, maar halverwege de wedstrijd kreeg ik steken in de zij (t.h.v. de lever) en moest een beetje vertragen. Maar al snel kon ik de draad terug oppakken. Maar de laatste 2 km staken de steken terug de kop op en deze keer serieus. ik heb zelfs enkele keren moeten wandelen, maar wou toch nog over de meet gaan/lopen, khad er dan al zo lang over gelopen. Over die 2 kilometer heb ik goed 2 minuten en enkele plaatsen verloren en kwam zo aan als 12de in 1:10;16.
Geen ervaring genoeg zeker in het lopen van een halve marathon.

Het stormweer was heer en meester over de gemeente Dour. Maar de veldlopers laten zich niet kennen. Ook al moeten we over weggewaaide dranghekkens lopen (vooral tijdens de korte cross en de dames).
Na de opwarming vlug veranderen naar wedstrijdkledij en daar is het startschot al. Maar na de eerste pas voelde ik plots pijn in de kniëen. Een knarsende pijn die het niet toeliet om door te lopen. Het woord 'opgeven' zat toch wel in mijn gedachten: Je weet nooit dat het een blessure is die erger wordt als je blijft doorzetten. Na 1,5 ronde begon de pijn te minderen en na 2 toeren voelde ik er niets meer van. Waarschijnlijk is de ijskoude regen de oorzaak. Nochtans waren de benen en kniëen goed ingesmeerd met naqi. Maar omdat het na 2 toeren toch beter ging, was het tijd om geleidelijk aan wat te versnellen. Daar waren slechts nog 3 toeren de kans voor want door het slechte weer werd de wedstrijd een ronde ingekort. Uiteindelijk heb ik nog enkele atleten kunnen inhalen om op de 30ste plaats te eindigen.
Vandaag, bijna een week later en na veel voor de infraroodlamp en houtkachel gezeten te hebben, voel ik bij het buigen en strekken nog een lichte pijn, dus is het nog niet helemaal in orde.

Na een goede prestatie in Bailleul had ik woensdag hevige last van krampen veroorzaakt door een virale infectie op het darm- en maagstelsel. Dit betekende ook 3 dagen inactiviteit. Daarom koos ik ervoor om in Izegem de Korte cross te lopen. Ik voelde me niet zo zeker aan de start. Het werd een wedstrijd aan een laag tempo waardoor er lang een grote kopgroep was. De eerste ronde 5 atleten, de tweede ronde 4 atleten. Ik was er 1 van. Het kwam uiteindelijk tot een sprint waarbij Stijn Lammens het net haalde voor mezelf en Kevin Cnudde. Misschien was het niet zo slim van me om het tempo laag te houden. Maar swat:  na zo'n week ben ik tevreden na een vlotte wedstrijd.

Na enkele teleurstellende wedstrijden in het veldlopen, namelijk in Ieper en Schellebelle, zocht ik een streetrace uit. Ik koos er de 10km van Ravensburg uit. Een veel attractievere wedstrijd dan het regionale veldlopen. Het was een wedstrijd in een heuvelachtig parcours met enkele nijdige hellingen en steile afdalingen. De voornaamste tegenstand kwam er van Alexandrei Kristianinov. In de eerste helft van de wedstrijd liepen we samen, maar in de hellingen en afdalingen kan je het best je eigen tempo lopen. Dat lag van mij iets hoger dan van Alexandrei en liep zo geleidelijk aan weg om nog met een mooie voorsprong van 43 seconden te eindigen. Het parcoursrecord was 28 sec. sneller. Tijdens de wedstrijd was ik er niet van op de hoogte, maar het was misschien wel haalbaar. Want ik moest zeker niet tot het uiterste gaan in deze wedstrijd. Die streetraces liggen me toch een pak beter dan de cross-country races. Volgende week doe ik wel nog mee in de cross van Izegem. Hopelijk is het dan een toffere en betere wedstrijd dan in Schellebelle.

1 Dries Depoortere
2 Alexandrei Kristianinov
3 Alain Loeuilleux

Zaterdagavond was er de kerstcorrida van Tielt. Na een iets te voortvarende start mocht de euforie al vroeg ingekrompen worden. Dan krijg je even een slag, verlies je enkele plaatsen in de wedstrijd. Na een poosje was ik terug hersteld en kon ik geleidelijk aan versnellen. Dat bood de mogelijkheid om enkele lopers terug bij te benen. Uiteindelijk werd ik vierde in 31min51sec. De winnaar werd Lander Van Droogenbroeck voor Bram Coppens en Alain Douquet.

Uiteindelijk is dat geen goed resultaat. Nog nooit liep ik er zo traag. Nochtans blijft de omloop identiek. Een vierde plaats is ook het slechtste resultaat ooit in de kerstcorrida. Amaai: slechte statistieken, gelukkig is dit niet de enige referentie in de loopsport

Woensdag stond ht Belgisch kampioenschap Veldlopen voor militairen op het programma. Jaarlijks gebeurt dit op de weiden van Schaffen. Door de vrieskou was de omloop bevroren. Dit zorgde voor een harde ondergrond wat garant staat voor snelle wedstrijden. Tim Stessens en Benjamin Barbier hadden dit goed begrepen en vlogen er vanaf de eerste meters stevig in. Ze speelden kat en mijs en hadden een kleine voorsprong op een drietal. Gino Van Geyte, Wouter Huybens en mezelf. We wilden ons ook niet meteen uit de wedstrijd laten lopen en liepen met zijn driëen in een goede verstandhouding achter het kopduo aan. Vooraan hielden ze er nog steeds een steekspel waarbij Benjamin erin slaagde om Tim te lossen. Op dat moment(de heuvelzone) plaatste ik een langere versnelling, loste Gino en Wouter en liep vervolgens naar Tim toe. We liepen even samen maar enkele honderden meters verder moest ik Tim al terug laten lopen. Hij had zich toch nog goed gedoseerd blijkbaar. Vanaf dat ogenblik liep ik constant in derde positie. Het verschil met de lopers voor me was nooit groot, maar er naartoe lopen zat er ook niet in. Op 400m van het einde maakte ik ook nog een slipper en maakte een onzachte ervaring met de harde grond. Toen was alles wel reeds bepaald hoor.  Benjamin Barbier won 8sec voort Tim. Iets later was het mijn beurt en nog wat later won Gino Van Geyte de spurt voor de vierde plaats van Wouter Huybens.

Met een podiumplaats ben ik tevreden, maar mijn vormpeil is toch niet hetgene wat het was de eerste weken van November. Voor ik ziek werd dus. De goesting om dat vormpeil terug te behalen is groot, maar ik doe het graag geleidelijk aan.

01.   Benjamin Barbier     28:10
02.   Tim Stessens          28:18
03    Dries Depoortere     28:39
04    Gino Van Geyte       28:48
05    Wouter Huybens     28:49
06    Riccardo Longerich  28:52
07    Jose Istace            29:20
08    Joeri Van Goethem 29:46
09    Ronny Driessen      29:53
10    Gaetan Guelton      29:55

Mirakels komen zelden uit, dat is nog maar eens bewezen. Ik heb deelgenomen. Dat was ook al iets, maar kon me niet echt inspannen. Een teken dat het zeker nog niet allemaal ok was. Uiteindelijk eindig ik er nog 41ste net na Glen Laurens en net voor Stijn De Vulder. Niet slecht voor de omstandigheden zou ik zeggen.

Ik sta conditioneel terug waar ik begin september stond. Dus nu mag ik terug beginnen met opbouwen om in de veldlopen na nieuwjaar te schitteren.

Voor de crosscup van zondag zal ik een mirakel nodig hebben om op niveau te presteren. Midden vorige week werd ik geveld en lag ziek te staren. Ik probeer me goed te verzorgen om zondag toch nog te kunnen deelnemen. Maar voor een crosscup moet je 100% in orde zijn om voldoende kracht te hebben. Met de regen die de laatste dagen, uren uit de lucht is gevallen zal het parcours traditioneel weer omgedoopt worden in een modderpoel. Daarbij heb je extra kracht nodig.

Op wapenstilstandsdag is er traditioneel "Course du souvenir" in Ploegsteert. Een loopwedstrijd rond enkele oorlogsmonumenten- en graven. Je hebt er de keuze uit een halve marathon of 8 kilometer. Vorig jaar liep ik er de halve marathon. Dit jaar werd het de 8 km. Het prikkelde wel om voor de langere afstand te kiezen maar dan zou ik er dagen van moeten recupereren dat de voorbereiding op de crosscup van Roeselare eronder zou leiden. En dat zou toch niet mogen. Met de 20 km van Parijs is de lange wedstrijde van het najaar trouwens reeds gapasseerd
Nouja, goed, de 8 km: Eerst en vooral was er een eerbetuiging aan overleden wielrenner Frank Vandenbroucke. Pas daarna werd het startschot gegeven. Al vlug waren we met 5 mannen lichtjes afgescheiden. Het tempo lag niet overdreven hoog, maar ik voelde me er niet goed bij. Ik gleed constant weg op het natte wegdek en ik had meteen het gevoel dat er geen pit in zat. Op 1750m is er een tussensprint. Daar hangt een premie aan vast en dat zorgde na 1 km al voor vuurwerk. De uiteindelijk winnaar Mohammed (Sorry, ik ken zijn familienaam niet). Gaf daar er met een serieuze demarrage een tempoversnelling van jewelste. De broers Brandenbourg konden aanklampen. Voor mezelf ging het te snel, een lichte tempoverhoging zat er in, maar ook niet meer dan dat. Ook voor de vijfde persoon ging het te snel, maar kon niet mee met mijn tempo. Ik denk dat Jean Michel Brandenbourg de eerste premie te pakken had. De eerste drie hebben prijs en Ik passeerde er als vierde. Jean-Michel moest de inspanning toch bekopen want 2 kilometer verderop had ik hem al te grazen. Erop en erover. Intussentijd had Mohammed reeds afstand genomen van Michael Brandenbourg. Ik kwam tot op 20m van hem. En dat verschil heeft het de ganse wedstrijd aangehouden. Net na Michael liep ik als 3de over de meet.

Ik kan niet tevreden zijn over deze wedstrijd: Ik kon een goed tempo lopen, maar niet meer dan dat. De lichtste versnelling was er teveel aan. Het was niet mogelijk  om het uiterste van mezelf te geven. Laat staan dat ik moe was aan de streep. Waarschijnlijk zal de trainingsstage van vorige week mijn lichaam vermoeid hebben. Spijtig, want het zat wel te prikkelen om onderweg een tussensprint te leveren naar Michael toe.

De volgende wedstrijd is op 29 november de Crosscup van Roeselare, de lange cross. Op 16 december is er het BK cross voor militairen in Schaffen. Hopelijk kan ik op deze wedstrijden wel het uiterste van mezelf geven

Op 28 oktober stond de jaarlijkse veldloop interland van de Air Forces op het programma. Halton (UK) was gaststad. Het parcours was erg mooi voor atleet en toeschouwer. Het bestond uit 2 verschillende delen. Een mooi golvend grasperk en een stuk bos. De hellingen maakten het wel zwaar. Ik werd er zesde. Na een lang duel verloor ik in de spurt voor de vijfde plaats van de Pool Draczynski. Bergop lopen ging me beter af dan hem maar de overschakeling tussen Bergop-Bergaf en omgekeerd bevielen me veel minder. In deze fases had ik telkens wat tijd nodig.

De uitslag:

1) Poplawski   34:20
2) Kaczmarek   34:27
3) Livesey   34:46
4) Pokrop   35:22
5) Draczynski   35:59
6) Depoortere   36:05
7) Stessens   36:45
8) Blunden   36:54
9) Athersmith   37:05
10) Dumm   37:06
11) Konarczak   37:08
12) Tarasiuk   37:11
13) Longerich   37:16
14) Frear   37:20
15) Cole   37:37

Hieronder volgend de tussentijden:

Na 5 km:   15:50                     15:50 over deze 5 km
Na 10 km:  32:07                     16:17 over deze 5 km
Na 15 km:  48:19                     16:12 over deze 5 km
Na 20 km: 1hr05:24                  17:05 over deze 5 km

Zo te zien heb ik de laatste 5 km bijna een minuut trager gelopen dan de voorgaande 2 schijven van 5 km.

Ik geef nog even de eindtijd mee van de 3 medelopers:

Gino Van Geyte: 1 hr 03:14
Tim Stessens:    1 hr 06:04
Vincent Ternet:   1 hr 07:34

Zondag stond de 20 km van Parijs op het programma. Deze wedstrijd was het decor voor een militaire interlandenwedstrijd. De start werd gegeven aan Pont d'Iena (eifeltoren) en ging meteen bergop tot bovaan Palace du Chaillot. Dik één volle kilometer stijgen. Ik nam een behouden start en liet een omvangrijke groep voor me uit lopen waarbij de andere 3 lopers van onze Belgische delegatie in zaten. Gino Van Geyte, Tim Stessens en Vincent Ternet. Die groep hield ik lange tijd in het zicht. Af en toe moest er een atleet lossen. Dat was ook zo voor Vincent en wat later voor Tim. Samen met nog andere lopers liepen we verder tot in Bois de Boulogne waar de anderen moesten afhaken ik er alleen voor stond. Na 10 km kwam ik door in 32 min. Op schema voor 1uur 04min. Daarna was het 9 km langs de Seine. Eerst heen en dan terug tot aan de Eifeltoren. Mijn eerste indruk was dat dit het vlugste deel van de wedstrijd ging worden. Dat was wat te voorbarig, want de ene tunnel volgde de andere op. Telkens een serieuze kraker en vele tempowissels. Maar goed we liepen door. Maar na 14 km begon de opeenvolging van tunnels zich te laten voelen. Het tempo werd trager en moest enkele atleten laten lopen. Na 15 km kwam ik door in 48min12. Op schema van 1h04min16sec. Een licht verval dus. De laatste 5 kilometers vertraagde ik nog wat, mede door de tegenwind en verloor uiteindelijk serieus wat tijd. Ik kwam aan als 26ste in 1h 05min 26 sec. De laatste 2 kilometer heb ik samen gelopen met de eerste dame. Dat moet wereldklasse zijn. Een vrouw die zo sterk loopt. Gelukkig kon ik ze net achter mij houden aan de finish.

Als conclusie kan ik toch behoorlijk tevreden zijn. Het parcours is iets te zwaar voor mij. Daardoor zat een supertijd er wel niet in.

In het militaire ploegenverband werden we 3de met de mannenploeg na de thuislopers van Frankrijk en Algerije. In het gemengde klassement werden we zelfs tweede. Toen telde het resultaat van Veronique Coene en Sofie Christiaens ook mee.

Als tussendoortje namen we met de vereniging mee aan het nationaal kampioenschap aflossingen.  Met 2 senioren (frederik en mezelf) en 2 junioren ( arne en vincent) namen we deel aan de 4x1500m. Meteen de langste afstand in de aflossingswereld. Dit jaar stonden we niet op ons sterkst, dus de verwachtingen lagen niet hoog gespannen. Als een tussendoortje werd deze wedstrijd aangevat.

Uiteindelijk hebben we na 4x een prima inzet het maximale uit de ploeg gehaald. Als vijfde kwamen we over de meet in een tijd van 16min 59 sec. Toch meer dan een minuut sneller dan op het PK, dankzij het wisselen van de posities.

De winnaar werd AVMO in een tijd van 16min 05sec. BAEX (Brussel) en OB (Brugge) mochten mee op het podium.

Na de vakantie periode is er een heleboel gebeurd. De eerste 3 weken waren rustig. De trainingen bestonden uit langere loslopen ofwel uit fietstochten. De vierde week was een trainingsstage met veel zware trainingen maar de conditie groeide elke dag een beetje meer.

De volgende wedstrijd word de 20 km van Parijs op zondag 11 oktober.

Intussen heb ik ook mijn rijbewijs C behaald en geholpen met een bande de vindage bij een wijnboer in de Cahors.

Na de vakantie periode is er een heleboel gebeurd. De eerste 3 weken waren rustig. De trainingen bestonden uit langere loslopen ofwel uit fietstochten. De vierde week was een trainingsstage met veel zware trainingen maar de conditie groeide elke dag een beetje meer.

De volgende wedstrijd word de 20 km van Parijs op zondag 11 oktober.

Intussen heb ik ook mijn rijbewijs C behaald en geholpen met een bande de vindage bij een wijnboer in de Cahors.